حالت موضوعی | حالت خطی

**naser66** · 14-10-2009 11:15 PM

آیا امت می تواند اقدام به نصب جانشین پیامبر کند؟

اگر امامت را به معنای زمامداری ظاهری جامعه ی مسلمین بدانیم انتخاب زمامدار و حاکم از طریق مراجعه به آراء مردم کار متداولی است، ولی اگر امامت را به معنای جانشین پیامبر(پیداست که جانشین پیامبر_همان طور که از معنای جانشین استنباط می شود_ باید تمام ویژگی های او را داشته باشد تا شایسته ی جانشینی اش باشد)یعنی کسی که علاوه بر اینکه رهبری حکومت اسلامی را عهده دار است،رهبر معنوی،مادی،باطنی و خلاصه رهبر همه جانبه ی جامعه ی اسلامی باشد بطوریکه پاسدار عقاید و احکام اسلام _بدون هیچ انحراف و اشتباهی_ است،بدانیم،از دست مردم کاری برای گزینش او ساخته نیست.
همان طور که از قرآن کریم(سوره مائده) استنباط می شود که خداوند پذیرفته است که دین ما اسلام باشد،دینی که کاملتر از همه ی ادیان است. پیداست که برای پیشرفت و گسترش این دین پس از پیامبر(صلی الله علیه و آله) کسی باید جانشینش باشد که پاسداری از عقاید و احکام اسلامی کند. با کمی کنکاش در تاریخ صدر اسلام و مرور شیوه ی خلافت ابوبکر،عمر و عثمان می توان دریافت که شیوه ی حکومت و زمامداری آن ها به هیچ وجه شبیه شیوه ی حکومت و زمامداری پیامبر نبوده، پس عقل سلیم حکم می کند که نمی توان آن ها را جانشین پیامبر به حساب آورد
خداوند هیچ وقت نخواسته که دین کامل اسلام_ که بهترین دین نزد اوست_ رو به افول گراید به همین خاطر بود که به پیامبر فرمود:«ای پیامبر آنچه که از سوی پروردگارت نازل شده است را به مردم برسان و اگر این کار را نکنی رسالت او را انجام نداده ای»(سوره ی مائده آیه ی 67).یعنی خداوند به پیامبر امر کرد که اگر اعلام جانشینی پس از خود را نکنی رسالت خود را به جای نیاورده ای. از این آیه استنباط می شود که به هیچ وجه نمی توان این برچسب را به پیامبر زد که جانشین بعد از خودش را انتخاب نکرده است، چون اگر پیامبر این کار را نمی کرد رسالت الهی را انجام نداده بود که این با سرشت پیامبر ناسازگار است.
پس بدون شک هیچ کس جز خدا و پیامبر(آن هم به امر الهی) نمی تواند امام و خلیفه را تعیین کند. زیرا شرط امامت طبق تفاسیری که گفته شد داشتن علم وافر به تمام اصول و فروع اسلام است، علمی که سرچشمه اش علم خدایی است و متکی به علم پیامبر است تا بتواند از شریعت اسلام حفاظت نماید.
شرط دیگری را امام برای امامت مسلمین داراست و آن معصومیت است. یعنی از هرگونه خطا و گناه مصونیت الهی داشته باشد تا امام، رهبر معنوی،مادی و ظاهری و باطنی مردم باشد و همچنین زهد و پارسایی و تقوی و شهامتی که لازمه ی امامت است.
تشخیص شرایط مذکور فقط به وسیله ی خدا و پیامبرش امکان پذیر است. اوست که می داند روح عصمت درون جان چه کسی پرتو افکن است و تنها او می داند که حد نصاب علم لازم برای احراز مقام امامت، زهد و وارستگی، شجاعت و شهامت در چه کسی موجود است.
آن هایی که نصب امام و خلیفه ی بعد از پیامبر را به دست مردم سپرده اند در حقیقت مفهوم قرآنی امامت را تغییر داده و محدود به زمامداری معمولی و سامان دادن به امور دنیایی مردم دانسته اند و هرگونه شرایط امامت به معنی جامع و کامل تنها به وسیله ی پروردگار قابل تشخیص است و تنها اوست که از این صفات باخبر است. به همان صورت که آراء مردمی نمی تواند پیامبر را برگزیند، امام(کسی که جانشین پیامبر است) هم نمی تواند از طریق آراء مردم انتخاب شود، چون صفات لازم در پیامبر و امام را جز خدا کسی نمی تواند تشخیص دهد. همان طور که در قرآن می خوانیم که خدا به ابراهیم(ع) فرمود که از فرزندان تو کسانی که شایسته اش باشند به مقام امامت می رسند.