حالت موضوعی | حالت خطی

**هم ولایتی** · 12-01-2011 10:45 PM

با سلام

مجموعه کشف الیقین پس از اتمام پروژه « فرهنگنامه اصطلاحات فقهی » و ادامه روند پروژه « فرهنگنامه اصطلاحات و کلمات قرآن مجید » ، اینک در صدد است جهت آشنایی بیشتر کاربران و مهمانان محترم با مباحث عرفانی پروژه « فرهنگنامه اصطلاحات عرفانی » را آغاز نماید .

هر کدام از عزیزان که مایلند از عبارات و اصطلاحات عرفانی تعریفی ارائه شود لطفا آن را از طریق پیام خصوصی به مدیران محترم « هم ولایتی » و یا « محمد آسیابانی » اعلام نمایند ، تا در روند اجرایی کار که به صورت الفبایی است ، آن موارد (عبارات و اصطلاحات ) نیز لحاظ گردد .

موفق باشید

**هم ولایتی** · 13-01-2011 10:56 AM

الف)

ابد و ازل : زمان بی پایان و زمان بی آغاز .

ابرو : قاب قوسین و نقطه اتصال واجب و ممکن و معراج نبی اکرم (ص) است .

ابروی خفته : سقوط سالک مقصر از درجه و مقام اوست .

احدیّت و اعماء : ذات حق را مجرد از صفات زاید دانستن .

اشارت : آگاه کردن دیگری از مقصود بی توجه به لفظ یا عدم التفات به ظاهر لفظ .

اعیان ثابته : حقایق ممکنات در عالم حق تعالی ، صور ممکنات در علم حق که حقایق موجودات است . اعیان ثابته در حکم آینه اند که وجود حق به احکام اینان ظاهر و به صورت ایشان نموده شده است ، آثارشان به وجود آمده و اعیان در عدمیت باقی است .

اندراج : داخل شدن ، در ضمن چیزی درآمدن ، به اخر رسیدن .

انطواء : طی شدن ، نور دیده شدن ، در برداشتن ، حاوی بودن .

آینه: قلب انسان کامل است.

اجابت: عهد وپیمان بنده‌است با حق.

اشاره: خبر دادن از مراد است بدون عبارات و الفاظ.

امتحان: بلایی از جانب حق تعالی بر دل سالک تا غیر حق را از دل او پاک کند.

انس: اثر مشاهده جمال الهی است در دل سالک. انس اعتماد به خدا و آرامش به او واستعانت از اوست.

***محمد آسیابانی*** · 15-01-2011 01:15 AM

انیّت: درلغت،فقط خود را دریافتن است و در اصطلاح،توجه به وجود خود است همراه با غفلت از حق؛و سزاوار است که انیّت عبد از میان بر خیزد.

رضا1389 · 26-01-2012 06:11 AM

با نام و یاد خداوند تبارک و تعالی ...

بارها با خود اندیشیده ام که چگونه است در قرون گذشته بسیاری از مردمان میتوانسته اند به حد اعلای عرفان و دین و شریعت دست یابند اما در این زمانه نمیتوان ؟ و همیشه یا اکثر مواقع به یک نتیجه ثابت رسیده ام.
سابقا در زندگی مردمان اینهمه چشم و هم چشمی نبود ... زندگی همگان سالم و بدون قید و بندهای امروز بود و بجز سلاطین و برخی متمولین شهر ها ... باقی افراد زندگی مشخصی داشتند. در گوشه ای از خانه و زندگی خویش بر سجاده نشسته و عبادت مینمودند و با داشتن استادی که در دسترس همگان بوده است میتوانسته اند پای به دنیای تصوف و عرفان حقیقی نهند. اگر هم کسی سوالی داشته براحتی میتوانسته بدون متهم شدن به ارتباط با شرق و غرب سوالش را پرسیده و جواب بگیرد و راهش را ادامه دهد.
اینک اما زندگی بسیار پر زرق و برق شده ... و جدای آنچه گفته شد و مشکلات موجود " یک اشکال بزرگ دیگر سد راه پویندگان راه عارفان است. و آن اینست که اساتید به دلایلی که بر این حقیر نامکشوف است حاضر نیستند دانسته های خود را به دیگران عرضه نمایند...
ایا در چنین شرایطی میتوان انتظار داشت که مردمان بتوانند قدم در یک زندگی منطبق با اعتقادات برداشته و عرفان و اعتقادات را سرلوحه زندگانی همیشگی خویش قرار دهند؟
چرا اساتید کوتاهی میکنند؟ بنده هنوز نمیدانم. اما ایکاش چیزی در چنته داشتم و آنرا به همگان عرضه میداشتم.