حالت موضوعی | حالت خطی

**naser66** · 06-02-2011 03:58 PM

به نام خدا
با صلوات بر محمد و آل محمد
و با یاد حضرت ولی عصر علیه سلام
*********************************
بعد از نائبان خاص امام زمان علیه سلام و در طول غیبت کبری ایشان مذهب حقه شیعه دارای 61 ولی فقیه تا به حال بوده است که از این 61 نفر فقط دو نفر آخر(امام خمینی و آیت الله خامنه ای) توانستند حکومت اسلامی تشکیل دهند و خود رییس حکومت که یکی از شئون ولی فقیه است باشند).در زیر اسامی این 61 نفر به تفکیک محل مرجعیت و مدت زمان مرجعیت آمده است.

ولی فقیه/محل مرجعیت/مدت مرجعیت

1. محمد ابن قولویه / قم / 39 سال

2.شیخ صدوق / ری / 13سال

3.شیخ مفید / بغداد / 32سال

4. سید مرتضی علم الهدی / بغداد / 23سال

5.شیخ طوسی / بغداد،نجف / 24سال

6.ابن براج / طرابلس / 21سال

7.شیخ مفید ثانی(طوسی) / نجف / 34سال

8. امین الدین طبرسی / مشهد، سبزوار / 23سال

9.ضیاءالدین راوندی / کاشان / 12سال

10.قطب الدین راوندی / کاشان / 13سال

11.ابن زهره / حله / 12سال

12.ابن ادریس / حله / 13سال

13. فخار شمس الدین موسوی / حله / 32 سال

14.ابن نما / حله / 15سال

15. محقق حلی / حله / 22سال

16.ابن سعید حلی / حله / 14سال

17.علامه حلی / حله، قزوین / 36سال

18.عمیدی / حله / 28سال

19.فخرالمحققین / حله / 17سال

20.شهید اول / حله / 15سال

21.ابن خازن حائری / حله / ؟؟ سال

22.ابن شهید اول / حله / ؟؟ سال

23.فاضل میسوری / حله / 16سال

24.ابن فهدحلی / حله / 15سال

25. ابن رشید قطیفی / حله / ؟؟ سال

26.اسدی حلی / حله / ؟؟ سال

27.ابن هلال جزایری / حله / ؟؟ سال

28.محقق ثانی(محقق کرکی) / حلب، اصفهان / 24سال
محقق کرکی در زمان مرحوم شاه طهماسب صفوی(دومین پادشاه صفوی) به ایران آمد.

29.شهید ثانی / جبل شام / 24سال

30.حارثی / جبل العامل، هرات / 18سال

31.مقدس اردبیلی / نجف / 9سال

32.موسوی عاملی / شام / 16سال

33. ملا عبدالله شوشتری / اصفهان / 12سال

34.شیخ بهایی / اصفهان / 9سال

35.میرداماد استرآبادی / اصفهان / 9 سال

36.مجلسی اول / اصفهان / 29سال

37.مازندرانی طبرسی / اصفهان / 10سال

38.محقق خوانساری / اصفهان / 18سال

39. علامهمجلسی (مجلسی دوم ) / اصفهان / 12سال

40.آقا جمال خوانساری / اصفهان / 15سال

41.فاضل هندی / اصفهان / 12سال

42.احمد جزایری / اصفهان / 13سال

43.عبدالله جزایری / اصفهان / 23سال

44.وحید بهبهانی( معلم الفقها) / نجف / 35سال

45. علامه بحرالعلوم طباطبایی / نجف / 4 سال

46.جعفرکاشف الغطا (شیخ اکبر) / نجف / 20سال

47.موسی کاشف الغطا / نجف / 13سال

48. علی کاشف الغطا / نجف / 13سال

49.حجت الاسلام شفتی / اصفهان / 4سال

50.صاحب جواهر / نجف / 6سال

51.شیخ انصاری / نجف / 15سال

52.میرزای شیرازی(میرزای بزرگ) / سامرا / 31سال

53.آخوند خراسانی / نجف / 17 سال

54.محمد کاظم یزدی(صاحب عروة) / نجف / 8سال

55.محمد تقی شیرازی(میرزای دوم) / نجف / 1سال

56.شیخ الشریعه اصفهانی / نجف / 1 سال

57.شیخ عبدالکریم حائری یزدی / قم / 16سال
در این زمان مرجعیت شیعه حوزه قم را احیاء می کند.

58. آقا سید ابوالحسن اصفهانی / نجف / 10سال

59.آیت الله العظمی بروجردی / نجف،قم / 15سال

60.امام سید روح الله الموسوی خمینی (ره) / قم ،نجف، تهران / 30 سال

61. آیت الله العظمی خامنه ای حسینی (حفظه الله علیه) / تهران / تا به حال 21سال

جافری · 06-02-2011 04:37 PM

سلام تاپیک خوبی است از اینکه لیست ولایت فقیه را مشخص کردید متشکرم

**کنکاش** · 07-02-2011 04:17 PM

سلام به جناب naser66 ممنون میشم اگه تعریف شما از ولی فقیه را بدانم.و اینکه چرا این اسامی را انتخاب نموده اید.و مثلا چه خصوصیتی نیاز بود تا شخصی مانند مرحوم آیت الله العظمی خویی و یا آیت الله العظمی مرعشی ولی فقیه نبوده اند؟
آیا هر مرجعی را می توان ولی فقیه باشند.
آیا می توان گفت آیت الله سیستانی ولی فقیه مردم عراق است؟
آیا می توان گفت ولی فقیه هرشخص مرجع تقلید اوست؟
آیا ولی فقیه همان حاکم شرع است؟

**naser66** · 07-02-2011 05:48 PM

(07-02-2011 04:17 PM)کنکاش نوشته شده توسط: سلام به جناب naser66 ممنون میشم اگه تعریف شما از ولی فقیه را بدانم.و اینکه چرا این اسامی را انتخاب نموده اید.و مثلا چه خصوصیتی نیاز بود تا شخصی مانند مرحوم آیت الله العظمی خویی و یا آیت الله العظمی مرعشی ولی فقیه نبوده اند؟
آیا هر مرجعی را می توان ولی فقیه باشند.
آیا می توان گفت آیت الله سیستانی ولی فقیه مردم عراق است؟
آیا می توان گفت ولی فقیه هرشخص مرجع تقلید اوست؟
آیا ولی فقیه همان حاکم شرع است؟

با سلام
***

از دیدگاه شیعه، ولایت فقیه در عصر غیبت ادامۀ ولایت امامان معصوم‏ (ع) است؛ یعنی در عصر غیبت امام معصوم (ع)، مسئولیت ادارۀ امور جامعه اسلامی بر عهدۀ فقیهان خواهد بود و این شأن برای همۀ فقیهان ثابت است، اما زمانی کۀ یکی از آنان اقدام به تشکیل حکومت کرد، تمامی فقیهان دیگر، ملزم به اطاعت از او هستند و دیگر جایز نیست که در امور مربوط به حکومت مداخله کنند. از طرفی می بایست بین اعلمیت در "ولایت فقیه"، با اعلمیت در مرجعیت تفکیک قائل شد. به تعبیری دیگر، مقصود از اعلم در "ولایت فقیه"، اعلم در مرجعیت نیست، بلکه مقصود از اعلم در این جا کسی است که علاوه بر مقام اجتهاد به اوضاع کشور و جهان هم، آگاهی کامل داشته باشد. دشمنان اسلام و ترفند های آنان را بشناسد و بتواند در وقت مناسب، تصمیم گیری نماید.با تفاسیر یاد شده در زمان آیت الله العظمی خویی، آیت الله العظمی بروجردی و امام خمینی و آیت الله العظمی خامنه ای و در زمان آیت الله العظمی مرعشی نجفی نیز آیت الله العظمی بروجردی و امام خمینی ولی فقیه بوده اند.

**naser66** · 07-02-2011 10:34 PM

(07-02-2011 04:17 PM)کنکاش نوشته شده توسط: آیا هر مرجعی را می توان ولی فقیه باشند.

-هیچ عقل سلیمی نمی پذیرد که یک جامعه و یک حکومت در یک زمان ، چندین حاکم داشته باشد! از این رو تنها یک نفر می تواند در جامعه ولی فقیه باشد و با اختیارات تام حکومتی جامعه را اداره کند.

این یک نفر از بین مجتهدینی که توانایی اداره کشور را دارند ، انتخاب می شود.

(07-02-2011 04:17 PM)کنکاش نوشته شده توسط: آیا می توان گفت آیت الله سیستانی ولی فقیه مردم عراق است؟

مسأله ولایت فقیه از دو دیدگاه قابل بررسی است و هر یک نتایج ویژه‏ای دارد که هرچند با یکدیگر متنافی نمی‏باشند ولی در عین حال تفاوت‏های چشمگیری با هم دارند:

الف) دیدگاه اول از منظر قانون اساسی است. باتوجه به این که قانون اساسی هرکشوری در قلمرو همان کشور اعتباردارد از این رو حاکمیتش را هرچه باشد - چه ولایت فقیه یا غیر آن - تنها در گستره کشوری می‏تواند حکومت کند و نسبت به ماورای آن قدرت نفی و اثبات چیزی را ندارد.

ب) دیدگاه دیگر از نقطه نظر مذهبی و ایدئولوژیکی است. بر این اساس مسأله گستره فراخ‏تری می‏یابد. یعنی پیروان آیین واحد در سرزمین‏های مختلف می‏توانند نظام و رهبری واحدی را برگزینند و یا دین می‏تواند سیستم و رهبر واحدی را برای آنان با معیارهای خاصی تعیین کند. در نگرش اسلامی چون جهان اسلام با نظام فکری عملی و سیاسی واحد و دارای سرنوشت مشترک وحتی دشمنان مشترک می‏باشند ایجاب می‏کند که دارای رهبری واحد نیز باشد که بتواند تمام امت را به طور یکپارچه و هماهنگ به حرکت درآورد و در برابر حرکت ‏های دشمنان بسیج نماید.

بنابراین خاستگاه ولایت بر جهان شیعه وجهان اسلام آرای چند میلیون نفر ایرانی نیست. بلی نقش این آرا آن است که در بزرگ‏ترین کانون تشیع در جهان شاخص‏ترین فرد شناسایی و ولایت او فعلیت می‏یابد. نکته دیگر این که رهبری دینی با رهبری‏های سیاسی و .... تفاوت ‏های عمده‏ای دارند. مثلا وقتی در واتیکان پاپ انتخاب می‏شود تمام کاتولیک‏های جهان از او تبعیت می‏کنند و این مسأله مهمی را نیز برای کشورها ایجاد نمی‏کند.
هم چنین باید توجه کرد که از نظر دینی ، چیزی به نام سرزمین اعتبار ندارد و وطن پرستی و ... جایگاهی ندارد. در نگاه دینی با مفهوم امت مواج هستیم که به جای چند خط اعتباری بر روی کاغذ ، با معیارهای حقیقی تحقق می یابد و وسعت آن به اندازه قلوب مومنان است.

البته اگر در زمانی مصلحت این گونه باشد که یک رهبر بومی در منطقه ای ، اداره آن را به دست بگیرد ، مانعی بر سر راه این مساله نیست.

(07-02-2011 04:17 PM)کنکاش نوشته شده توسط: آیا می توان گفت ولی فقیه هرشخص مرجع تقلید اوست؟

با توجه به بخش اول سوال جواب روشن است

(07-02-2011 04:17 PM)کنکاش نوشته شده توسط: آیا ولی فقیه همان حاکم شرع است؟

صحیح است.

**کنکاش** · 08-02-2011 03:31 PM

اول باید عرض کنم که بنده را به عنوان دشمن و یا مخالف ولایت فقیه ندانید و باور کنید که بنده دنبال روشن شدن حقیقت هستم(البته جناب naser66 از دوستان صمیمی بنده هستند و بنده را میشناسند و مطلب فوق را برای اطلاع دوستان دیگر نوشتم.)

----------------------

اما مطلب شما پر از تناقض است.کافی است خودتان یکبار آن را مطالعه بفرمایید.

نقل قول: ولایت فقیه در عصر غیبت ادامۀ ولایت امامان معصوم‏ (ع) است؛ یعنی در عصر غیبت امام معصوم (ع)، مسئولیت ادارۀ امور جامعه اسلامی بر عهدۀ فقیهان خواهد بود و این شأن برای همۀ فقیهان ثابت است، اما زمانی کۀ یکی از آنان اقدام به تشکیل حکومت کرد، تمامی فقیهان دیگر، ملزم به اطاعت از او هستند و دیگر جایز نیست که در امور مربوط به حکومت مداخله کنند. از طرفی می بایست بین اعلمیت در "ولایت فقیه"، با اعلمیت در مرجعیت تفکیک قائل شد. به تعبیری دیگر، مقصود از اعلم در "ولایت فقیه"، اعلم در مرجعیت نیست، بلکه مقصود از اعلم در این جا کسی است که علاوه بر مقام اجتهاد به اوضاع کشور و جهان هم، آگاهی کامل داشته باشد. دشمنان اسلام و ترفند های آنان را بشناسد و بتواند در وقت مناسب، تصمیم گیری نماید..

شما ابتدا فرمودید تمام مراجع ولی فقیه هستند مگر اینکه یکی از آنان حکومتی تشکیل دهد.پس طبق تعریف شما چون آیت الله بروجردی حکومت تشکیل نداده بود.نمیتوانست تنها ولی فقیه در آن زمان باشد و همینطور فقهای بزرگوار قبلی نیز همینطور،این لیستی که مطرح کرده اید با نام ولایات فقیه بسیار عجیب است.بهتر بود می نوشتید بزرگترین علمای شیعه در هر عصر(که البته در آنصورت هم انتخاب شما شاید اشتباه می بود)
من احساس میکنم شما مفهوم حاکمیت فقیه را با ولایت فقیه خلط کرده اید.

----------------------

اما اینکه فرمودید:

نقل قول: در زمان آیت الله العظمی خویی، آیت الله العظمی بروجردی و امام خمینی و آیت الله العظمی خامنه ای و در زمان آیت الله العظمی مرعشی نجفی نیز آیت الله العظمی بروجردی و امام خمینی ولی فقیه بوده اند.

با این کلام واقعا بنده متحیر شدم.در زمان آیت الله خویی در اینکه آیت الله خامنه ای مجتهد شده بودند یا نه شک هست حال اینکه می گویید او یکی از 3 ولی فقیه زمان بوده(یعنی اول ثابت کنید که این مرجع بزرگوار جهان تشییع آن زمان فقیه بوده است)از طرفی طبق چه استدلالی آیت الله خامنه ای از زمانی که فقیه بوده اند ولی فقیه هم بوده اند؟ کلا با چه معیاری می گویید در این زمان فلان شخصیت ولی فقیه بوده است!!!
این کلام شما باز تناقضی دیگر را نمایان می کند شما در جواب بنده که پرسیدم آیا می شود گفت هر مرجع تقلیدی ولی فقیه است؟ فرمودید:

نقل قول: -هیچ عقل سلیمی نمی پذیرد که یک جامعه و یک حکومت در یک زمان ، چندین حاکم داشته باشد! از این رو تنها یک نفر می تواند در جامعه ولی فقیه باشد و با اختیارات تام حکومتی جامعه را اداره کند.

این یک نفر از بین مجتهدینی که توانایی اداره کشور را دارند ، انتخاب می شود.

حال اینکه می گویید در زمان آیت الله خویی رضوان الله علیه،آیات عظام خمینی و بروجردی و خامنه ای ولی فقیه بوده اند!!!

----------

بنده دیگر پاسخ شما در مورد اینکه آیا می توان آیت الله سیستانی را ولی فقیه مردم عراق دانست را نقل نمیکنم و فقط نقد میکنم.
شما نوشتید هر مرجعی ولی فقیه است مگر اینکه یکی از آنها حکومتی تشکیل دهد که باعث شود او ولی فقیه باقی مراجع هم شود(نقل به مضمون) پس اگر یک مرجعی در یک کشور دیگر حکومتی تشکیل دهد چه خواهد شد؟البته این حرف من فرض بود حال اینکه اینگونه نشده است.اشکال بعدی اینکه اگر آن مرجع که حاکم شد خود فقیه عادل نبود چه خواهد شد؟

**کنکاش** · 08-02-2011 03:48 PM

در مجموع بنده با این تعریف شما از ولی فقیه و این لیستی که ارائه کردید موافق نیستم و عقیده بنده درمورد تعریف ولی فقیه این است که می آورم.
در عصر غیبت شیعیان باید از فقیه واجد شرایط تبعیت کنند که همان مرجع تقلید است.در واقع ولایت فقیه بر مردم حاکم می شود.و آن ولایت تشریعی فقیه است.(تشریع و امر و نهی و فرمان دادن در اختیار کسی قرار میگیرد به عنوان فقیه و او در این تشریع باید طبق موازین فقهی فتوا دهد)
پس هر مرجعی می تواند ولی فقیه باشد برای مقلدانش.به عنوان ولایت تشریعی فقیه.
اما درمورد حکومت:وقتی یک عده از مسلمانان شیعه جکومتی تشکیل می دهند برای اجرای بهتر قوانین باید حاکم کشور فقیه ای باشد سیاست مدار، و اعلم در مسائل کشور داری و سیاسی.
که اولین حاکم فقیه در تشییع امام خمینی رحمه الله علیه بود و بعد از او آیت الله العظمی خامنه ای حفظه الله.
به نظر بنده این مساله تنها رهبری است در مباحث حکومتی و حکم رهبر تنها در مسائل حکومت برای غیرمقلدانش نافذ است.چون اگر هر فقیه در حکومت حکمی دهد قطعا هرج و مرج می شود.
حاکم شرع لزوما رهبر نیست.هر فقیه جامع الشرایط که اعلم باشد حاکم شرع است حال می خواهد او رهبر باشد یا نباشد.مثلا وقتی در رساله آمده است "حکم حاکم شرع در حلول اول ماه نافذ نیست" منظور حکم مرجع تقلید است و نه رهبر(این را بنده از دفتر مرجع تقلیدم پرسیدم)
آیت الله سیستانی رهبر سیاسی شیعیان عراق است و دخالت باقی مراجع در آن کشور باعث هرج و مرج می شود.
ولی فقیه برای شیعه، مانند پاپ برای مسیحیان کاتولیک نیست.چون مرجع تقلید هرکس ولی فقیه اوست.
هرچند بنده فکر میکنم تبعیت از رهبر در مسائل سیاسی واجب است ولی باز به مرجع تقلیدم مراجعه میکنم تا او بگوید که چه زمانی باید از رهبر تبعیت کرد.مانند شخصی که فکر میکند مثلا سیب برای درمان معده دردش خوب است ولی باز به دکتر مراجعه میکند.مبحث تبعیت از رهبر انقلاب یک چیز فقهی است که مانند مابقی مسائل فقهی باید کسی که در این امر مجتهد نیست به مجتهد اعلم رجوع کند.مثلا من چون فقیه نیستم باید به مرجع تقلید اعلم رجوع کنم و حکم اطاعت از رهبری و حیطه آن را ببینم.
آقای naser66 باقی بحث بماند انشاءالله فردا در راه سفر به مشهد در قطار مطرح شود.تا بنده حضوری شما را گمراه کنم. Smile

سینا2 · 09-02-2011 01:29 AM

با عرض سلام
حال که اسامی زعما و فقهای طراز اول شیعه در طول دوره غیبت کبری حضرت حجت علیه سلام الله را آوردید بهتر است که به معرفی ایشان به طور اجمالی و یا تفصیل سخن گفته شود.بنده متنی را آماده کرده ام که به معرفی و مقام علمی حضرت شیخ مفید رحمت الله علیه پرداخته می شود.
«محمد بن محمد بن نعمان» نزد شيعه مشهور به « شیخ مفيد» و نزد اهل تسنن، معروف به «ابن معلم» مى‏باشد. وى در روز يازدهم ذى قعده سال 336 هجرى قمرى، در قريه «عكبر» از نواحى بغداد به دنيا آمد. و در شب جمعه سوم رمضان سال 413 هجرى قمرى در شهر بغداد از دنيا رفت و سيد مرتضى كه از بزرگترين شاگردان او بوده، در بزرگترين ميدانهاى بغداد كه به ميدان «اشنان» معروف بود، بر جنازه‏اش نماز خواند، در حالى كه جمعيت نمازگزارانى كه از سنى و شيعه با سيد در ميدان مذكور بر جنازه‏اش نماز خواندند، به مراتب از اندازه وسعت ميدان، بيشتر بود.
و بعضى نقل كرده‏اند كه هشتاد هزار نفر از شيعه و سنى بر جنازه‏اش نماز خوانده و تمامى دوست و دشمن، بر مرگش گريه كردند.
شیخ مفید، فردى پر استعداد، داراى حافظه‏اى قوى و انديشه‏اى رسا و سريع، خوش بيان و در عين حال، عابد و زاهد و داراى لباسى خشن و زندگى بسيار ساده بوده و از نظر علمى نيز بر همه اقران و همرديفان مذهبى و غير مذهبى برترى داشته و رياست «شيعه اماميه» در آن عصر، در دست ايشان قرار داشت.
از هنگامى كه در كشور اسلامى، خلفاى بنى عباس، به قدرت رسيدند، از راههاى مختلف، در گسترش فنون دانش و تشويق، به تأليف و تصنيف و ترجمه كتاب، در رشته‏هاى مختلف علمى سعى و كوشش كردند و حتى تشكيل مجالس بحث و مناظره، در مذاهب و عقايد و مسايل مختلف را نيز اجازه داده و به آن تشويق مى‏كردند. و گاهى در محضر خودشان نيز اين گونه مجالس را تشكيل مى‏دادند. و اين روش و سيره مرضيه كه شايد هدف آن پرورش باطل بود، موجب شد كه در كشور اسلامى خصوصا شهرهاى بين النهرين، مذاهب متعدد و فرقه‏هاى علمى مختلف، به ظهور رسد و آنچه مذهب و عقيده علمى و فلسفى و يا دينى‏اى كه در كشورهاى خاور دور و نزديك و يا در اروپا، از قرنها پيش، در حال ضعف بوده و يا اصلا فراموش شده بود، زنده گردد.
علاوه بر آن، آرا و عقايدى كه از بحثها و مناظره‏ها، پديد آمده بود، خودنمايى كرده و چه بسا طرفدار داشته باشد. و قهرا شيعه نيز از اين تعدد آرا و عقايد، مصون نمانده و در اكثر مسايل دينى و غير دينى، داراى فرقه‏هاى مختلف و آراى متعدد گرديدند. و بغداد، همان گونه كه در اين عصر، پايتخت سياسى دولت بنى عباس بود، پايتخت علمى و يا بهتر بگوييم نمايشگاه همه اين عقايد و آرا نيز بود.
ليكن اختلاف و نزاعى كه از همه اين اختلافها در آن عصر دايرتر و بحثى كه از تمام اين بحثها داغتر بود بلكه تمام اختلاف آراى ديگر،تحت عنوان يكى از آن دو، مطرح مى‏شد، «اختلاف شيعه و سنى بود» كه تحت اين اختلاف، خونها ريخته و مالها به يغما برده مى‏شد. و در اين نزاع و اختلاف، بيشترين تلفات را شيعه مى‏داد. و در حقيقت، شيعيان در آن روزگار، هيچ قدرتى نداشته و هميشه در حال تقيه و ترس به سر مى‏بردند. مؤلف والامقام، در چنين زمانى و مكانى، پا به عرصه علم و دانش گذاشته است.
از همان اوايلى كه شیخ در حوزه‏هاى درس حاضر شد و ستاره اقبال او در آسمان علم و دانش درخشيدن گرفت، شيعه نيز به طور محترمتر و بيشتر از پيش مطرح مى‏گرديد و آبروى او در انظار مخالفانش، روز به روز بيشتر مى‏شد، به خاطر اينكه در هر مجلس درس يا بحث و مناظره‏اى كه پا مى‏گذاشت، از آن مجلس بيرون نمى‏آمد مگر در حالى كه استاد و مدرس و يا مناظره‏كنندگان آن مجلس را با بيانات شيرين و مستدل، مقهور و محكوم كرده بود «1» و مخالفان در بحثها به قدرى از قدرت بيان و فكر دقيق و سرعت ذهن او، به تنگ آمده بودند كه وقتى خبر مرگش به «شيخ ابى القاسم خفاف» معروف به «ابن نقيب» رسيد، آن قدر خوشحال شد كه دستور داد منزلش را زينت كنند و به طرفداران و دوستان خود اعلام كرد كه به ديدنش آمده و به او تبريك بگويند و گفت: «حالا مرگ بر من گوارا شد».
«خطيب بغدادى»- كه از بزرگان اهل سنت است- مى‏گفت: «اگر ابن معلم بخواهد ستونى را كه از چوب مى‏باشد ثابت كند از طلاست، مى‏تواند».
خلاصه، شیخ مفید، آن قدر در مقامات علمى، فلسفى و كلامى، مورد توجه قرار گرفت كه پس از اندك مدتى، خود، محور بحث و تدريس شده و دانشجويان و محققين فرقه‏هاى مختلف مذهبى و غير مذهبى و متخصصين رشته‏هاى دينى و غير دينى، در مجلس درس او حاضر گرديده و از افكار علمى بلند و محققانه او استفاده مى‏كردند و اندك اندك آوازه رشد علمى او به همه شهرهاى اسلامى رسيد و سيل جويندگان علم و دانش به طرف خانه‏اش سرازير گرديد.
«ابن كثير شامى» مى‏نويسد: «همه پادشاهان اسلامى به وى عقيده داشتند چون كه شيعه در اين زمان مورد توجه قرار گرفته بود و دانشمندان زيادى از فرقه‏هاى مختلف مذهبى و غير مذهبى در مجلس بحث و صحبت او حاضر مى‏شدند». «2»
به فرموده مرحوم «علامه امينى»: «اين گفته بيانگر اين حقيقت است كه شیخ مفید، نه تنها مرجع علمى و سياسى شيعه بوده، بلكه مرجع علمى و سياسى تمام امت اسلامى نيز بوده است. و نيز نقل كرده‏اند كه بارها «عضد الدوله بويهى» پادشاه وقت، به زيارتش مى‏رفت». «3»
***********
( 1) شیخ، مجموع اين مناظرات را در كتاب« العيون و المجالس» ذكر كرده و سيد مرتضى خلاصه آنها را در كتاب« الفصول المختاره» نيز آورده است‏.
( 2) البداية و النهاية، ج 12، ص 15، چاپ مصر.
( 3) الغدير، ج 3، ص 245.

سینا2 · 16-03-2011 01:10 AM

درود
البته بنده هم با نظر جناب کنکاش موافق هستم.نمی توان به طور قطع چنین لیستی ارائه داد.با ارائه چنین لیستی در دو اوضاع متفاوت تعریف ولایت فقیه نیز متفاوت می شود.همان طور که فرمودید فقط دو نفر پایانی در این لیست موفق به تشکیل حکومت اسلامی شدند و ما بقی نشدند.البته می توان گفت که این شأن(شأن حکومت داری) در وجودشان به عنوان فقیه جامع الشرایط نهفته باشد ولو به حکومت نرسیده باشند.
اما در کل معرفی فقهای طراز اول در طول غیبت کبری حضرت ولی عصر موضوع جالبی بود.

جستجو · 16-03-2011 04:23 AM

(07-02-2011 10:34 PM)naser66 نوشته شده توسط:
(07-02-2011 04:17 PM)کنکاش نوشته شده توسط: آیا می توان گفت آیت الله سیستانی ولی فقیه مردم عراق است؟
....
بنابراین خاستگاه ولایت بر جهان شیعه وجهان اسلام آرای چند میلیون نفر ایرانی نیست. بلی نقش این آرا آن است که در بزرگ‏ترین کانون تشیع در جهان شاخص‏ترین فرد شناسایی و ولایت او فعلیت می‏یابد. نکته دیگر این که رهبری دینی با رهبری‏های سیاسی و .... تفاوت ‏های عمده‏ای دارند. مثلا وقتی در واتیکان پاپ انتخاب می‏شود تمام کاتولیک‏های جهان از او تبعیت می‏کنند و این مسأله مهمی را نیز برای کشورها ایجاد نمی‏کند.
هم چنین باید توجه کرد که از نظر دینی ، چیزی به نام سرزمین اعتبار ندارد و وطن پرستی و ... جایگاهی ندارد. در نگاه دینی با مفهوم امت مواج هستیم که به جای چند خط اعتباری بر روی کاغذ ، با معیارهای حقیقی تحقق می یابد و وسعت آن به اندازه قلوب مومنان است.

برادر بزرگوار ناصر،

ضمن سپاس ازمطالبی که در پاسخ به سوالات جناب کنکاش مرقوم کردید. برادر بزرگوار کنکاش مطالبی را مجدد مطرح کردند اما از آنجا که ادامه صحبت بر حسب ظاهر به سفر و قطار موکول شده که دیگران حضور نداشته اند، نکاتی عرض و در ادامه سوالاتی مطرح می گردند.

بر حسب ظاهر نظر آیات عظام همچون آیت الله العظمی سیستانی و مکارم بر این است که مرتبه ولایت فقیهی در زمان غیبت امام معصوم منوط به شرط مقبولیت اکثریت مومنین است.

بنابراین به نظر می رسد که مثال پاپ واتیکان در اینجا مصداق ندارد.
اول از این جهت که پاپ یک مقام سیاسی و حکومتی نیست و حیطه اختیارات وی در اداره امور جامعه و نظم و حکومت مسیحیان نمی باشد. لذا مقام وی شاید همچون مرتبه مرجع تقلید باشد که هر فردی به صورت آزادانه و مختار وی را به عنوان مرجع خود انتخاب می کند.
دوم آنکه حیطه اختیارات ولی فقیه امور حکومتی همچون عزل و نصب ها و اختلافات حکومتی و غیره بوده و در امور شرعی افراد موظف به تقلید از مرجع تقلید خود هستند.

موضوع مرز که اشاره کردید به احکام الهی سرایت دارد اما در خصوص حکومت داری در شرایط فعلی مرز و بوم را نمی توان نادیده گرفت. شرایط واقعی این است که مقام معصوم که به صورت مستقیم از طرف خداوند متعال دارای مقام ولایت هستند، در غیبت به سر می برند. برای اینکه موضوع اهمیت مرز و بوم و مقبولیت فقیه برای اداره حکومت توسط مردم بیشتر روشن گردد مثالی ارایه می شود.

فرض کنید کشور هند یا چین با جمعیتی بالغ بر ۱۴ برابر ایران مسلمان بودند و فقیهی از میان فقهای خود را برای اداره امور سیاسی و حکومتی انتخاب می کردند. در آن صورت شما انتظار دارید مردم آن کشور تابع اوامر و دستورات حکومتی ولی فقیه ایران باشند؟ حال اگر دو کشور با جمعیتی تقریبا مساوی، هر دو برای اداره حکومت از میان فقیه های خود فردی را بر مسند ولایت فقیهی بنشانند، کدام یک باید تابع دیگری باشد؟ یا هر یک مستقل حکومت خود را اداره خواهد کرد؟
آیا در کشوری مسلمان که جمعیت کمتری از ایران دارد، مردم و فقهای آن کشور حق تعیین و انتخاب ولایت فقیه حکومت خود را ندارند و جایز است که جمهوری اسلامی ایران برای آنها تصمیم گیری کند؟

شاید و بر حسب احتمال این حق انتخاب می تواند دلیلی باشد که برخی علما حیطه اختیارات ولایت فقیه ایران را مربوط به جمهوری اسلامی ایران می دانند.

البته پاسخ شما به سوال های فوق و اطلاعاتی که دارید می تواند موضوع را روشن تر گرداند.

موفق باشید
العظمه لله الواحد القهار

http://www.sistani.org/local.php?modules...5&cid=1104
http://persian.makarem.ir/estefta/?mit=899