حالت موضوعی | حالت خطی

سینا2 · 09-02-2011 01:35 AM

فاجعه مازندران‏
انتقال على محمد شيرازى به ماكو و چهريق پس از دستگیری اش، و پراكندگى بابيان، و زمينه سازى‏ها و تحريكات منوچهرخان معتمد الدوله به منظور به وجود آوردن آشوب و اغتشاش براى تضعيف حاجى ميرزا آقاسى صدر اعظم، مقدمات جرأت وجسارت بابيان را براى رهائى بخشيدن على محمد شيرازى و تصاحب قدرت، بيش از پيش آماده و گسترش داد.
چنين موقعيتى براى بابيان، زمانى به وقوع پيوسته بود كه محيط سياسى و اجتماعى ايران، بيش از هر زمان ديگر، آشفته و مردمانش پريشان خاطر بودند.
از يك سوى، بيمارى مزمن شاه و انعكاس اضطراب و تزلزل شئون سلطنت وى، بر اثر منازعات و دعاوى خانواده قاجار، بر سر تخت و تاج قاجاريه، آن هم در ميان مردم كوچه و بازار و از سوى ديگر، رواج عدم اطاعت وزراء وقت از صدر اعظم سست عنصر و تعهد آنها در ايجاد مشكلات و كار شكنى در امر اصلاحات، و كوشش براى تصاحب مقام صدر اعظمى، زمينه‏هاى عدم ثبات سياسى و اجتماعى را موجب گرديد. كه در نتيجه‏سبب شد،حكامى نادان به دقائق قوانين و تدابير امور ملت، بر ملت حاكم شوند و آگاهان راسخ، خانه نشين و محجور.
قيام و عصيان مردم افغان، و حمايت انگلستان از تجزيه مناطق افغان نشين، كه پس از دو سال جنگ با نيروهاى اعزامى ايران، و لشكر 60 هزار نفرى در اثر تهديدهاى انگلستان در مناطق ساحلى خليج فارس پراكنده و بازگشت نمود همه و همه دست به دست هم داده، حيطه نفوذ سفارت‏خانه‏هاى روس و انگليس و فرانسه را دو چندان و موقعيت آنها را در رتق و فتق امور سياسى مملكت بيش از بيش تحكيم مى‏بخشيد. «1»
فوت محمد شاه قاجار در 1264 ه. ق، و آغاز سلطنت ناصر الدين شاه، مصادف شد با شورش مردم خراسان بر شاهزاده حمزه ميرزا و شورش محمد خان بيگلر بيگى و دعوت حسن خان سالار به مشهد و در نتيجه محاصره مشهد، و منازعات بسيار گسترده و خونين كه ميان آنان و حسام السلطنه بوجود آمد. اين اوضاع مزيدى ديگر بر آشفتگى هر چه بيشتر محيط اجتماعى و سياسى ايران شده بود.
در چنين موقعيتى است كه بابيان پراكنده شده در مازندران و خراسان و قزوين و زنجان، به تدارك و تهيه مقدمات مبارزه بر عليه حكومت مركزى، به نام رهائى على محمد شيرازى از زندان چهريق، دست و پائى مى‏كردند كه بعد ها منجر به «حادثه قزوين» گرديد.
*********************
( 1).« مفتاح باب الالباب»، ص 121

**naser66** · 03-06-2011 12:00 PM

بعد از تبعید میرزا حسینعلی نوری( بهاالله) به عراق میرزا یحیی صبح ازل( برادر کوچکتر بهاالله) نیز با لباس مبدل به عراق آمد و رهبری بابیان تبعیدی را بعهده گرفت.در عراق بابیان رفتارهای زشتی داشتند و مردم را بسیار آزار می دادند.این اعمال بابیان در عراق بسیار ننگ آفرین بود طوری که امام بهاییت شوقی افندی نیز بدان اعتراف داشته است.می گوید:
« در عراق شیوه بابیان این بود که شب ها به دزدین لباس و نقدینه و کفش و کلاه زوار اماکن مقدسه و شمع ها و صحایف و زیارت نامه ها و جام های آب سقا خانه ها پردازند.»(1)

منبع: شوقی افندی/قرن بدیع/جلد دوم/صفحه122