حالت موضوعی | حالت خطی

**naser66** · 03-12-2009 01:17 AM

به نام خدا
صوفیه مذهبی متضاد با آموزه های اسلامی
**********
متأسفانه برخی از سیاستمداران برای حضور در انتخابات و جذب آرای بیشتر آگاهانه و یا ناخودآگاه دست به اقداماتی می زنند که بعضاً با آموزه های دینی و اعتقادی اسلام در تضاد است.بطور مثال در انتخابات اخیر ریاست جمهوری آقای مهدی کروبی برای جلب آرای دراویش و صوفیان حمایت گسترده ای از آنان به عمل آورد و اعتراض خود را نسبت به تعطیلی مکان های ضالی چون خانقاه و ... اعلام کرد و در مناظره های تلویزیونی ابراز داشت که چرا ما به دراویش اعتراض می کنیم و نمی گذاریم آن ها در خانقاه ها به ذکر گفتن خود مشغول باشند؟ آقای کروبی که خود درس حوزوی خوانده است باید بهتر بداند که فِرق تصوف در اسلام راستین به فِرق ضالی معروف هستند. این فِرق از سعی و کوشش در جهت گمراهی جوانان و کشاندن آنان به ورطه هلاکت بار تصوف دریغ نمی کنند و بعضاً با اقداماتی که بیشتر به شامورتی بازی شبیه است جوانان نا آگاه را فریب می دهند. حال ما مسلمانان اگر برای آقایانِ صوفی مسلک امتیازاتی قائل شویم بدرستی که به آموزه های دینی و اعتقادی خود پشت کرده ایم؛ چرا که تصوف در دین حقه اسلام و گفتارهای معصومین( علیهم السلام) به کلی رد شده است. برخی بر این باور هستند که تصوف از بطن اسلام و جامعه اسلامی بوجود آمده است و اگر منحرف می باشند این انحراف از اسلام و جامعه اسلامی نشئت گرفته است! در جواب باید گفت که اگر چه ممکن است منافقانی که در اسلام وجود داشته اند و دارند برای گسترش عقاید این فِرق در جهت ضربه زدن به اسلام تلاش و کوشش بسیاری کرده اند، اما تصوف مسلکی نیست که در جامعه اسلامی شکل گرفته باشد، زیرا اعتقاداتی که این مسلک دارد در تضاد آشکار با اعتقادات اسلامی است.علاوه بر این برخی از بزرگان و سران اهل تصوف همانند« منصور حلّاج» مطرود بزرگان و مشاهیر مسلمانان بوده اند. به طور نمونه سند تاریخی مبنی بر نوشتن توقیع در لعن منصور حلاج توسط حسین بن روح نوبختی( از نواب اربعه امام زمان علیه سلام در زمان غیبت صغری) وجود دارد.پس نمی توان نتیجه گرفت که تصوف از اسلام است و نمی بایست فریب اهل تصوف را خورد که مسلکشان چیزی جدا از اسلام نیست!
صوفیان در خانقاه ها اعمال بسیاری را انجام می دهند که همگی سوای از آن چیزی است که در شریعت مقدس اسلام به آن تشریع شده است.در شرع مقدس از اعمالی که در دین نیست به بدعت یاد شده است و آورنده بدعت سخت مورد مذمت قرار گرفته است.به فرمایش پیامبر اکرم(ص) بدعت خیانت به امت اسلام است. در حدیثی از پیامبر اسلام نقل شده است که:« لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر کسی که به امت من خیانت کند.
گفتند خیانت به امت تو چیست یا رسول الله؟
حضرت فرمودند: اینکه بدعتی( یعنی عقیده و آیین تازه ای خلاف دین) بیاورد و مردم را ( بر اعتقاد و عمل طبق آن) وا دارد.( منبع:المحجة البیضاء،جلد5، صفحه137)
در حدیث دیگری آمده است که:« خدا را فرشته ای است ؛هر روز ندا می کند که هر کس بر خلاف سنت رسول خدا عمل کند، شفاعت او به وی نمی رسد.»( همان مصدر)
در رد مسلک صوفیه روایات بسیاری از پیامبر اکرم و ائمه مصومین( علیهم السلام) نقل شده است که برای آگاهی برخی از افراد( خصوصاً سیاسیون نا آگاه از این موضوع) برخی از آن ها را در این جا ذکر می کنم:
1) در حدیثی به سند صحیح از « احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی از حضرت امام رضا(ع) روایت شده است که آن حضرت فرمود:« من ذکر عنده الصوفیه و لم ینکرهم بلسانه و قلبه فلیس منّا و من انکر هم فکأنما جاهد الکفار بین یدی رسول الله»( منبع: حدیقة الشیعه مرحوم مقدس اردبیلی، جلد2، صفحه 747)
مفهوم این حدیث این است که کسی که با زبان و قلب خود صوفیه را انکار و رد نکند از جرگه محبان به اهل بیت و ولایتمداران خارج است و هر کس که به انکار صوفیه بپردازد از نظر پاداش و اجر اخروی ،همانند کسی است که به همراه رسول خدا(ص) با کفار جنگیده است.
2) در حدیثی آمده اس که حضرت رسول الله(ص) در سفارشی به جناب ابوذر فرموده اند:
« یا اباذر! یکون فی آخر الزمان قوم یلبسون الصوف فی صیفهم و شتائهم یرون الفضل لهم بذلک علی غیرهم، اولئک تلعنهم ملائکة السماء و الارض».( مجموعه ورّام، جلد 2، صفحه 66)
ای اباذر! در آخر زمان قومی هستند که در تابستان ها و زمستان هایشان لباس پشمینه می پوشند و آن را فضلی برای خود بر دیگران می بینند. بدرستی که فرشتگان و ملائکه در آسمان ها و زمین آن ها را لعن می کنند.
3) از پیامبر اکرم(ص) منقول است:« قبل از قیامت گروهی از امت من بپا می خیزند که اسمشان صوفیه است، ولی آن ها از من نیستند. ایشان حلقه های ذکر تشکیل می دهند و صداهای خود را بلند می کنند و می پندارند که بر طریقه من می باشند، ولی چنین نیست و بلکه گمراه تر از کفارند و اهل آتش می باشند.»( سفینة البحار، جلد2، صفحه 58، ماده صوف)
4) نقل است که یکی از یاران امام صادق(ع) به آن حضرت عرضه داشت: در این ایام دسته ای پیدا شده اند که صوفیه نامیده می شوند. درباره آن ها چه می فرمایید:
امام(ع) فرمودند: بی تردید آن ها دشمنان ما هستند و هر کس به آن ها تمایلی پیدا کند از آن ها محسوب می شود و با آن ها محشور می گردد.
و در آینده نزدیک کسانی خواهند آمد که در عین آنکه ادعای محبت ما را می کنند، تمایل به آن ها می ورزند و خود را در زندگی، شمایل، آداب و عادات شبیه آن ها می سازند و لقب های مخصوص به آن ها را بر خود می گذارند و سخنان ضلال انگیز آن ها را به منظور فریب ساده دلان توجیه و تأویل می کنند.
حال آگاه شوید هر کس که به آن ها تمایل و گرایشی داشته باشد از ما نیست و ما از او بیزاریم و هر کس که در مقام رد و انکار مسلک آن ها بر آید همانند کسی خواهد بود که در رکاب رسول خدا(ص) با کفار جهاد کرده است.( همان مصدر)

ضمناً بزرگان شیعه همچون شیخ صدوق و شیخ مفید( رحمت الله علیهما) در رد صوفیان سخنانی گفته اند:
مرحوم شیخ صدوق در کتاب اعتقادات ضمن رد مسلک صوفیه، درباره آن ها می گوید:« تدینهم بترک الصلوات و جمیع الفرائض». دیانت آن ها در ترک نماز و همه واجبات دینی است.( کتاب اعتقادات شیخ صدوق، صفحه 10)
مرحوم شیخ مفید نیز در سخنی مشابه سخن شیخ صدوق می فرماید:« دینهم ترک الفرائض و المستحبات و ارتکاب المناهی و المحرمات.»( تصحیح الاعتقاد، صفحه 134)
دین آن ها در ترک کردن واجبات و مستحباتِ ( دین اسلام) و مرتکب شدن منکرات و محرمات ِ( نهی شده در دین اسلام) می باشد.

با این اوصاف آیا امتیاز قائل شدن برای صوفیان و دراویش در راستای اعتقادات دینی و اسلامی است؟ آیا بازگذاشتن راه ِ ساختن خانقاه ها و تبلیغ علنی صوفیان و دراویش برای جذب مردم و علی الخصوص جوانان به مسلک ضاله خود گمراهی و هلاکت را در پی ندارد؟ آیا وجود چنین فرقه های ضاله ای در کشور و تبلیغات فراوان آن ها به اعقادات مردم ضربه نمی زند؟چگونه شخصی که خود را کاندیدای ریاست جمهوری نظام جمهوری اسلامی می داند و اسلامی بودن، جمهوری بودن و ایرانی بودن را شعار خود ساخته است این فرقه ضد اسلامی را نه تنها رد نکرده است بلکه برای آنان قول قائل شدن امتیازاتی را در صورت رییس جمهور شدن می دهد؟
این ها سوالات بی جوابی است که متوجه شخص آقای مهدی کروبی می باشد.
والسلام
ناصر آسیابانی

**naser66** · 02-05-2011 06:08 PM

یکی دیگر از مواردی که مسلک تصوف گرایی را از اسلام جدا می کند و رنگ و بویی سراسر باطل به خود می گیرد همانا ادعای الوهیت داشتن بسیاری از سردمداران تصوف است که ذیلاً به آن اشاره می شود:
1) شیخ شبلی گفته است:« فقد کاشفنی الححقّ بأقلّ من ذلک فقال: کلّ الخلایق عبیدی غیرک، فانّک أنا»( حسنات العارفین دارا شکوه/ص10/ و دفاعیات عین القضاة همدانی/ص64)

2) در احوالات شیخ ابوالحسن خرقانی آمده است: نقل است که روزی مرقّع پوشی از هوا در آمد، پیش شیخ پا بر زمین می زد و گفت:( جنید وقتم، بایزید وقتم) شیخ بر پا خاست و پا به زمین زد و گفت:( مصطفی وقتم، خدای وقتم!)( تذکرة الاولیاء عطار/ص672)

3) از حلاج پرسیدند که با وجود دعوی خدایی شبانه روز هزار رکعت نماز چرا می گذاری؟ گفت مرا غیر من کیست که بپرستد؟( ما دانیم قدر ما!!!)( حسنات العارفین دارا شکوه/ص22)

4)دارا شکوه در احوال حلاج چنین نقل نموده است: هم منکری، حلاج را گفت: دعوی نبوت می کنی؟
گفت: وای بر تو، قدر مرا بس کم کردی، دعوی خدایی می کنم و تو نام نبوت می گیری؟( حسنات العارفین دارا شکوه/ص22)

همان طور که پیداست سردمداران تصوف همگی مدعی الوهیت و نبوت هستند و چنین اشخاصی قطعاً هم کفر به خدای ورزیده اند و هم شریک برای او قائل شده اند

و تبعیت از آن ها پای گذاشتن بر ورطه هلاکت و خلود در دوزخ است.