راوی از امام صادق <علیه السلام> نقل می کند: امام(علیه السلام) فرمود:مردی از علماء یهود را درقبرش نشاندند؛بوی گفته شد: ماضدتازیانه از عذاب الهی به تو خواهیم زد. آن مرد گفت :طاقت وتحمل آن را ندارم.فرشتگان عذاب آنچه را که گفته بودند نزدند؛ بلکه پیوسته کاهش دادندتا به یک ضربت رسید؛ سپس گفتند: ازاین دیگر چاره ای نیست. آن مرد گفت : به چه سبب یک ضربت را به من می زنید؟ گفتند:تازیانه ات می زنیم به خاطر آن که روزی بدون وضوء نماز گذاردی وبرناتوانی گذشتی ؛کمکش نکردی. حضرت فرمودند: پس یک تازیانه به او زدند وعذاب الهی را به او چشاندند؛ بلافاصله قبرش پر از آتش شد.

امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمودند:عذاب قبر از سه چیز ناشی می شود :
1) نمیمه وسخن چینی .

2) اجتناب نکردن از ترشحات ادرا .

3) دوری کردن مرد از همسرش وانس نگرفتن بااو (ظاهراً عزوبت وترک ازدواج باشد.)

ابوبصیراز ابی عبداللّه (علیه السلام) نقل می کند: حضرت فرمودند: پدرم از جدّش ؛از آباء گرامش (علیهم السلام) نقل نمودند که امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمودند:کفن ها را بخور ندهید ومردگان را با عطر معطّر نکنید ؛مگرباکافور, زیرا مرده به منزله مُحرِم است که نباید معطّر شود .

حضرت ابی عبداللّه (علیه السلام) فرمودند:سزاوار است بعداز بازگشتن مردم از سر قبر ولیّ میّت آنجابماند ودو دستش را روی خاک قبر گذارده وباصدای بلند برای میّت تلقین بخواند ووقتی چنین نمود ؛این تلقین از سؤال قبر کفایت می کند.

شیخ صدوق (رحمة اللّه علیه) نقل می کند:پدرم <رحمة الله علیه > در نامه ای که به من نوشت مرقوم داشت: میّت را تنها نباید گذارد ؛ زیرا شیطان در جوف ودرونش با او بازی می کند .