سلام
امیدوارم اگر قرار است بحثی باشد بدور از توهین و کنایه باشد تا بتوانیم به صورتی مفید به تبادل نظر بپردازیم.

نقل قول: از جمله « انا نستحیی ان نذکر الغلمان » با قراین چندی، جواز لواط فهمیده می‏شود.

در بالا که برای شما مثال از قرآن آوردم چیزی که حکمی ندارد دلیل بر انجام آن نیست.
اگر بشر قرن 21 هنوز مشکل و در این موارد دارد ربطی به آیات ندارد.
همانظور که می بینید در کشورهای غربی این مورد زیاد انجام می شود.

نقل قول: 1 - اگر آورنده‏ حکم و آفریننده جهانیان از ذکر حکمی خجالت بکشد، پس تکلیف مردم وظیفه شناس چیست؟

به نظر شما شرمندگی ندارد که این چنین احکامی مداوم تکرار شود؟
اگر در اسلام هست پس آن آقایی که با لباس روحانیت چنین کاری میکند مشکل از کجاست؟
دوست من کمی واقع بین باشید
هر کسی خوب و بد را تشخیص میدهد و خداوند به فراخور عقل و فکر بشر اشاره به خوبی و بدی میکند قرار نیست همه چیز را کامل بگوید پس این فکر و شعور و عقل به چه دردی میخورد؟
کسی که بخواد کار خود را بکند مانند همان مثال بالا میکند چه حکمی باشد و چه نباشد.

نقل قول: 2 - جناب میرزا از بیان حکم زنا، ازدواج با محارم و مطالب دیگر، حیا نکرده است؛ برای چه در موضوع لواط خجالت کشیده و حکم آن را بیان نمی‏کند؟

ببین دوست من در بالا توضیح دادم نیومدن حکم دلیل بر انجامش نیست.
یعنی بنده نمیتونم بپرسم چرا فلان قانون در قرآن هست فلان قانون نیست؟
خیلی از قوانین در دیانت بهایی به بیت العدل راجع شده همونطور که در اسلام هم خیلی از قوانین وجود نداره و به عنوان احکام ثانویه ائمه یا علما به اون پرداختن.
در ضمن چرا ادامه آیه را نمیخوانید؟
چرا نمی بینید که حضرت بهاالله فرمودند" بپرهیزید و از خدا بترسید ای مردم جهان و اموری را مرتكب نشوید كه خدا از آنها نهی كرده است "
پس یعنی این عمل نهی شده و حضرت بهاالله توضیحی در مورد حکم اون نمیدن و شرمشون میاد که بخوان برای بشر قرن حاضر چنین حکمی قرار بدند.

در ضمن بهتره کتب بهایی را بیشتر مطالعه کنید در این موارد توضیحات وجود دارد اما نه اندازه یک کتاب کامل که شما میخواهید
"تعالیم بهایی در رابطه با مقاربت جنسی بسیار واضح است و فقط بین زن و شوهر می باشد"
(از نامه بیت العدل خطاب به عموم محافل روحانی، 6 فوریه 1972)

"3 - حیا و خجالت کشیدن، از قبح عمل ناشی می‏شود؛ چون عمل لواط در میان مردم قبیح است. پس اگر می‏خواست تحریم کند جای خجالت و حیا نبوده است."
دوست عزیز ما میگوییم نر است شما میگویی بدوش؟
یه تیکه از آیه را گرفته اید و با آن بازی میکنید؟
بنده همین کار را با آیات قرآن بکنم چطور می شود؟
شما اگر کمی منطقی به پست قبلی بنده توجه میکردید چنین مسائلی را مطرح نمیکردید.

"بله؛ از پیامبر قرن نوزده انتظاری جز این نیست. این حکم را فقط می‏تواند در جوامع وحشی پیدا کرد؛ زیرا در هیچ دین ازدواج با مادر و خواهر... حلال نیست."
موافقم چون همانطور که گفتم ادیان یک مشترکاتی با هم دارند که آنها را از سایر فرق و دسته ها متمایز می کند.
که خدارو شکر آنهایی که باید دیانت بهایی را به عنوان دین شناخته و ثبت کرده اند تفکر دیگران خللی در اصل موضوع وارد نمیکند.

نقل قول: جناب بهاء در این مورد خجالت نکشیده، حکم و حد زنا را بیان نموده است. می‏گوید:
«قد حکم الله لکل زان و زانیة دیة مسلمة الی بیت العدل و هی تسعة مثاقیل من الذهب و ان عاد مرة اخری عودوا بضعف الجزاء هذا ما حکم به مالک الاسماء.» .
خداوند حکم داده است که هر یک از مرد و زن زنا کننده می‏باید دیه به بیت العدل تسلیم کند و مقدار آن دیه نه (9) مثقال طلا است و اگر دو مرتبه زنا کردند لازم است دو مقابل آن پرداخت کنند (دو برابر) و این حکمی است از جانب مالک اسماء.

این در مورد زنا غیر محصنه است و زنای غیر محصنه به بیت العدل راجع شده است.
فکر کنم دیگر فرق بین زنای محنه و غیر محصنه را بدانید.


"اما سوال من این است که وقتی خود بهاءالله حرمت را منحصر در زن پدر می داند و تفصیل را به بیت العدل ارجاع می دهد و بیت العدل هم می گوید موضوع به خود بهائیان ارجاع شده که هر طور خواستند عمل کنند و شرایط برای تکمیل دایره تحریم ازدواج با اقارب بجز زن پدر هنوز فراهم نیست ،شما دوست گرامی چکاره اید که می گویید سایر اقارب هم در دایره تحریم می گنجند؟! "
دوست گرامی و عزیز اگر شما اقارب را برابر با محارم بدانید آن وقت در اسلام دچار مشکل می شوید در نتیجه پسر خاله و دختر خاله هم می شوند جز محارم آیا به نظر شما اینها از محارم هستند یا اقارب؟
اگر محارم باشند که اول به اسلام اشکال است و اگر از اقارب پس در دیانت بهایی هم مشکلی نیست.
سوالی که پرسیده شده از اقارب است و نه محارم و اگر شما بخواهید اقارب را با محارم یکی کنید اول باید تکلیف را با خودتان مشخص کنید.

جهت خاتمه:
حضرت عبدالبها می فرمایند:
"در اقتران هر چه دورتر موافقتر زیرا بعد نسبت و خویشی بین زوج و زوجه مدار صحّت بنیه بشر و اسباب الفت بین نوع انسانی است . "

در ضمن دوست عزیز در قرآن هم اصلا اشاره ای به حرمت عمل لواط نشده و تنها در داستان قوم لوط اشاره به ناشایست بودن آن شده حال بنده میتوانم مانند شما ایراد بگیرم یا خیر؟

دوست گرامی و عزیز چیزی که باعث می شود شخصی مرتکب چنین کاری شود شعور فکری و عقلی اوست وگرنه خیلی از احکام در اسلام هست که انجام می شود با اینکه آنها نهی شده است.
و خیلی ها هم که اشاره نشده بشر خود به آن حد از بلوغ رسیده که چنین کاری نکند.

-------
اگر همچنان بخواهید در این وادی ها نفسانی و شهوانی سیر کنید و بحث کنید متاسفانه بنده دیگر تمایلی به بحث با شما نخواهم داشت.
یا حق

قرآن می فرماید:
إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ
شما از روى شهوت به جاى زنان با مردان درمى ‏آميزيد آرى شما گروهى تجاوزكاريد.
سوره اعراف آیه ۸۱

"وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ"
اعراف/84

خوب هم قرآن حرمت عمل لواط را ذکر کرده و هم رسول اکرم صلی علیه و آله و سلم در روایات حکم آن را بیان داشته است.
مسئله ای که اینجا پیش می آید آن است که اگر کسی لواط کرد حسینعلی نوری که حکمش را نداده است چطور می خواهد او را مجازات کند؟ آیا فقط به او بگوید که کار بدی است و زشت است و دیگر تکرار نکن کفایت می کند؟
مسئله دوم این است که آیا در جامعه امروزی که به قول شما انسان با عقلش تشخیص می دهد که چه کاری خوب و چه کاری بد است لواط و همجنس بازی کمتر از جامعه ی دوران رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم انجام می شود؟ بنا را اگر بر گفته شما بگذاریم جواب مثبت است.زیرا پیامبر اکرم صلوات الله علیه حکم آن را بیان کرده و حسینعلی نوری بیان نکرده!!!!

سوال بنده این است که اگر حکم هر عمل زشتی داده شود چه جای شرمندگی است؟ اصلا شرمندگی را شما چه معنا می کنید که می گویید این دادن احکام شرمندگی در پی دارد؟

(۱۵-۵-۱۳۹۰ ۰۲:۱۶ عصر)milyooner نوشته شده توسط:  دوست گرامی و عزیز اگر شما اقارب را برابر با محارم بدانید آن وقت در اسلام دچار مشکل می شوید در نتیجه پسر خاله و دختر خاله هم می شوند جز محارم آیا به نظر شما اینها از محارم هستند یا اقارب؟
اگر محارم باشند که اول به اسلام اشکال است و اگر از اقارب پس در دیانت بهایی هم مشکلی نیست.
سوالی که پرسیده شده از اقارب است و نه محارم و اگر شما بخواهید اقارب را با محارم یکی کنید اول باید تکلیف را با خودتان مشخص کنید.

جهت خاتمه:
حضرت عبدالبها می فرمایند:
"در اقتران هر چه دورتر موافقتر زیرا بعد نسبت و خویشی بین زوج و زوجه مدار صحّت بنیه بشر و اسباب الفت بین نوع انسانی است . "

جواب:

(۲۸-۱-۱۳۸۹ ۱۱:۵۵ عصر)یوسف المدنی نوشته شده توسط:  در مورد ازدواج با محارم و اقارب نص صریح کتاب اقدس( از کتب معتبر بهاییان) مبنی بر تحریم ازدواج فقط با زن پدر و شوهر مادر است و دلیلی برای اینکه ازدواج با محارم حرام نمی باشد در کتاب اقدس ذکر نشده است.
حال اگر منظور از اقارب، به معنی فامیل درجه دو باشد فقط ازدواج با زن پدر حرام شمرده شده است و بقیه اقارب در دایره تحریم نیستندهمچون خاله و عمه وخواهر زاده و برادر زاده و...زیرا هیچ نصی دال بر تحریم اینها در اقدس وجود ندارد!
پس نتیجه گیری بر آن است که اگر زن پدر از محارم باشد چرا ازدواج فقط با او نهی شده است و با محارم دیگر مثل خواهر و مادر نهی نشده است و اگر زن پدر از اقارب باشد پس چرا ازدواج با خاله و عمه نهی نشده است؟
در فرهنگ های فارسی معنای اقارب؛ خویشان، نزدیکان و بستگان می باشد یعنی هر کسی که به نوعی با انسان در زندگی اجتماعی فامیلی در ارتباط هستند. چه فامیل درجه 1 و چه فامیل های درجه ی بالاتر.