(۹-۶-۱۳۸۹ ۰۲:۱۶ صبح)iraniam نوشته شده توسط:  داداش من کاملا بعد از 22 سال پژوهش و و تحقیق شبانه روزی به نتیجه ای که شما میگید رسیدم و از کودکی فردی مذهبی بودم و دین پژوه ولی انتهای همه اینها همین چیزیست که شما میگویید. برادرم هم خونم باید اول از خود نقد دین شروع کرد که از کجا آمده و چه کسی و آورده ما انسان ها موجوداتی نوستالژیک(اسطوره ساز و مقدس گرا) هستیم این بلای جان دین داران است.تغییر جسارت وشجاعت می خواهد ....همین(بنده اول از تحقیق و چندین بار مطالعه قران ونقد آن و تاریخ اسلام راهم را شروع کردم)

به به چه خوب.شما 22سال پژوهش کردید ولی نیاموختید یک سلامی ...علیکی ... بنام خدایی بگی.من که پژوهش نکردم فهمیدم شما غلط انشایی هم دارید. ولی املای شما خوبه.بهر حال منظور شما همانا مقصودتان بود که بحمدالله حاصل شد. یکی دیگر از بلایای جان دینداران اینست که در همه حال خود را عین حقیقت میپندارند. تصور میکنند چون یک دین در کنارشان است پس حق دارند همه کار کنند و بگویند. و تا یک نفر داد مخالف زد و ساز مخالف کوک کرد بگویندش که تو کافر حربیستی ... چیستی ... نیستی... مشرکی ... مهدور الدمی و خلاصه برایش در مایه دشتی آواز مرکب خوانی راه بیندازند و ناکرده گنه به زندان سیاسی افکارشان متهمش کنند.
موفق باشید...
یا علی مدد ...

سلام

مشکل ما اینه که کار دین مداران را با کار دین یکی و در یک راستا می پنداریم . در حالی که این دو به هم ارتباطی ندارند . دین الهی وسیله ای است تا انسان به کمال برسه ... همانند یک تلفن همراه که برای برقراری ارتباطات ضروری و رفع مشکلات دوری از یکدیگر است ... اما ما از دین استفاده ابزاری می کنیم و می خواهیم از آن در جهت منافع خود استفاده کنیم ... همانند همان تلفن همراه که به جای برقراری ارتباطات ضروری از آن در جهت مزاحمت دیگران استفاده می کنیم ...

دین همان دینه مشکل از نوع برداشته که یکی برای ارتقاء و کمال استفاده می کنه و دیگری برای سرکوب کردن دیگران .

موفق باشید