سلام خدمت بزرگواران.
سوالی که داشتم این بود که آیا این حقیقت داره که پیامبر نماز های یومیه رو جدا می خوندن؟ و آیا این جدا خوندن سنت پیامبره؟

من شنیدم که فقط پیامبر بزرگوار از وقت دقیق نماز ها مطلع بودن و مثلا می دونستند که نماز عصر دقیقا باید در چه زمانی خونده بشه.

و همچنین شنیده ام که مثلا وقت نماز عصر که خوندن در اون زمان ثواب بیشتری داره یه زمان خاص محدوده که اگه در خارج از اون زمان ( زودتر یا دیرتر) خونده بشه دیگه اون ثواب رو نداره.

و چون بعد از ایشون کس دیگری نمی تونه از اون زمان مطلع بشه نماز رو ترجیحا باهم می خونیم.

ایا این حرف ها صحت داره؟

چرا اهل سنت تماز هاشون رو جدا می خونند؟

ممنونم.

سلام هم ولايتي بر شما كاربر محترم

جدا خواندن نماز سنت رسول خدا است . اما آنچه مورد نقد است و بدعت نام دارد جمع بين نمازهاست . يعني تمامي نمازهاي پنجگانه را در يك زمان خواندن .
متاسفانه از تهمتهايي كه بعضا اهل سنت به شيعيان مي زنند همين موارد است . البته اين ها تا جايي پيش ميرن كه شيعه را حتي متهم به بدعتگذاري در سنت رسول خدا هم مي كنند .

منابع اهل سنت در اين زمينه بسيار است و مي توانيد به انها رجوع كنيد اما بنده صرفا نظر شيعه را براساس منابع مي دهم :
شيعه بر اساس روايات ائمه معصومين(عليهم السلام) معتقد است وقتى هنگام ظهر، زوال شد، وقت هر دو نماز ظهر و عصر وارد شده، الا اينكه نماز ظهر را بايد پيش از عصر به جا آورد. بنابراين، بين ظهر تا غروب وقت مشترك دو نماز است، جز اينكه به اندازه چهار ركعت پس از زوال، وقت مختص ظهر است و به اندازه چهار ركعت آخر وقت، وقت اختصاصى عصر است و بين اين دو وقت مشترك است. پس اگر ظهر و عصر را در فاصله ظهر تا غروب بخواند، هر دو را در وقت خود خوانده، چون وقت بين آن دو مشترك است، جز اينكه اول و آخر اين وقت به اندازه چهار ركعت، وقت خاصّ ظهر و عصر است كه ديگرى را در وقت آن نمى توان خواند. اين واقعيت مذهب است. بنابراين، كسى كه دو نماز را در غير وقت خاصّ با هم بخواند، نماز را در وقتش خوانده و نمازش اداست نه قضا.

علاوه بر اين، هر يك از دو نماز، غير از وقتِ اِجزاء و كفايت، وقت فضيلتى هم دارد. وقت فضيلت ظهر، از زوال است تا وقتى كه سايه شاخص پس از محو شدن يا كوتاه شدن، به اندازه شاخص برسد و وقت فضيلت عصر، از يك برابر تا دو برابر شاخص است، اين نظر مشهور است.
وقت مغرب و عشاء نيز اينگونه دانسته مى شود. پس از غروب آفتاب تا نيمه شب، وقت مغرب و عشاء است. وقت خاص مغرب، به اندازه اداى آن از اول وقت است و وقت خاص عشاء به اندازه اداى آن از آخر وقت، و ميان اين دو، وقت مشترك است. در عين حال هر كدام وقت فضيلتى هم دارد. وقت فضيلت نماز مغرب، از مغرب است تا از بين رفتن شفق، يعنى قرمزى مغرب در افق. و وقت فضيلت عشاء، از رفتن سرخى شفق تا يك سوم شب است. (1)

بيشترين كسانى كه جمع بين دو نماز را از سوى شيعه، غريب مى پندارند براى آن است كه تصور مى كنند يكى از دو نماز در غير وقتش خوانده مى شود. ليكن نمى دانند كه نماز در غير وقت فضيلتش انجام مى شود، نه خارج از وقتِ اِجزاء. پس مى توان گفت كه نماز سه وقت دارد:
1ـ وقت اختصاصى، مثل چهار ركعت اول يا آخر وقت ظهر و عصر، يا سه ركعت بعد از مغرب و چهار ركعتِ پيش از نيمه شب.
2ـ وقت فضيلت، كه تفصيل آن در مورد ظهر و عصر و مغرب و عشاء گفته شد.
3ـ وقت اِجزاء، يعنى مطلقِ آنچه بين دو طرف وقت است، مگر وقت خاصّ يكى از دو نماز. پس وقت اِجزاء، اعم از وقت فضيلت و خارج از وقت فضيلت است.

منابع:
1. العروة الوثقى ص171، فصل اوقات نمازهاى روزانه

موفق باشيد